یادداشت های گاه و بیگاه

بسياري از داوطلبان، خانواده ها و كارشناسان پذيرش غير متمركز را ناعادلانه مي دانستند و به همين دليل با تغيير شيوه پذيرش، سيل داوطلبان به سمت اين آزمون آمدند و بسياري از آنها يادشان رفت كه يك آزمون اعزام به خارج هم وجود دارد و كماكان فعال است! 

داستان را تا اينجا داشته باشيد تا از سمت مديريت آموزش عالي هم بگويم. وزارت علوم با توجيهات متعددي از جمله هزينه سنگين تحصيل دانشجو در خارج، توسعه دوره هاي دكتري داخل، استفاده از محصولات علمي و پژوهشي نخبگان در داخل كشور و ... كم كم نشان داد كه به اعزام دانشجويان به كشورهاي خارجي علاقه اي ندارد. البته به جاي كاستن از حجم پذيرش داوطلبان در آزمون بورس خارج، شرايط تبديل به داخل را تسهيل كرد. 

همچنانكه در بالا گفتم، بسياري از داوطلبان يادشان رفت كه آزمون اعزام به خارجي هم وجود دارد و نه همه آنها! يعني تعداد كمي از آنها هنوز يادشان بود و به همين خاطر در اين آزمون شركت كردند و پذيرفته شدند! سپس پذيرش خود را به بورس داخل تبديل كردند و آمدند نشستند كنار همان دانشجوياني كه از طريق آزمون كتبي متمركز قبول شده بودند! اينجا بود كه داد قشر اخير درآمد و اين كار را بي عدالتي دانستند. حتي معاون وزير هم اين مساله را جزو مشكلات آموزش عالي در دولت قبلي بسته بندي كرد و يادش رفت كه آزمون بورس خارج و تبديل آن به بورس داخل  به يكي دو دولت قبلي محدود نيست و حداقل از اول انقلاب به اين سو دارد اجرا مي شود!

در اينجا چند نكته وجود دارد: نكته اول اينكه همانطوري گفتم، بورس خارج و تبديل آن به داخل سالها وجود داشت و بدون مشكل اجرا مي شد. اخيرا و پس از آزمون متمركز دكتري اين مسير حالت "در عقبي" پيدا كرد. به نظر من اين اتفاق تنها يك خطاي قانونگذاري است و نمي توان اسم آن را رانت گذاشت. زيرا همه مي توانند در آزمون بورس خارج شركت كنند و درصورت پذيرش آن را تبديل كنند.