اميدوار و شاداب
"یک استاد دانشگاه باید لوازم خاصی را در اتاق کار خود داشته باشد: کاغذ کوچک یادداشت، سررسید، گیره کاغذ و ... و کلینکس (دستمال کاغذی)! این یکی بویژه برای اوقاتی که دانشجویان برای نمره گریه و زاری می کنند؛ خیلی لازم است!"
این مطلب بخشی از سخنرانی پروفسور رندی پاوش Randy Pausch استاد دانشگاه کارنگی است. این شخص همین چند روز پیش درگذشت. روحیه شاد و امیدوار او بعد از آگاهی از بیماری خودش مثال زدنی است. او هیچ وقت از بخت و بیماری خود ناله نکرد!
یاد استاد عزیزم مرحوم دکتر قوام نیا بخیر! ایشان هم وضعیت مشابهی داشتند. یادم می آید ایشان هم در ایام بیماری خود با جدیت و تلاش خیلی بیشتر نسبت به ایام سلامت، به کارهای خود در دانشگاه می پرداختند.
درسی که از این دو نفر و شیوه آنها در برخورد با مشکلات می شود گرفت؛ استفاده از فرصت محدود زندگی است. امیدوار و شادب بودن در همه حال سرمایه زندگی است. به هر حال باقیمانده زندگی همه ما محدود است چه چند روز باشد چه چندین دهه!. مهم نحوه استفاده مطلوب از این فرصت محدود است.
راستی اگر بدانید حداکثر شش ماه از زندگی شما باقیمانده؛ چه می کنید !؟
برچسبها: مرگ, زندگي
این مطلب بخشی از سخنرانی پروفسور رندی پاوش Randy Pausch استاد دانشگاه کارنگی است. این شخص همین چند روز پیش درگذشت. روحیه شاد و امیدوار او بعد از آگاهی از بیماری خودش مثال زدنی است. او هیچ وقت از بخت و بیماری خود ناله نکرد!
یاد استاد عزیزم مرحوم دکتر قوام نیا بخیر! ایشان هم وضعیت مشابهی داشتند. یادم می آید ایشان هم در ایام بیماری خود با جدیت و تلاش خیلی بیشتر نسبت به ایام سلامت، به کارهای خود در دانشگاه می پرداختند.
درسی که از این دو نفر و شیوه آنها در برخورد با مشکلات می شود گرفت؛ استفاده از فرصت محدود زندگی است. امیدوار و شادب بودن در همه حال سرمایه زندگی است. به هر حال باقیمانده زندگی همه ما محدود است چه چند روز باشد چه چندین دهه!. مهم نحوه استفاده مطلوب از این فرصت محدود است.
راستی اگر بدانید حداکثر شش ماه از زندگی شما باقیمانده؛ چه می کنید !؟
برچسبها: مرگ, زندگي
+ نوشته شده در سه شنبه هشتم مرداد ۱۳۸۷ساعت 3:24 توسط محرم منصوری زاده
|
